Magical Engagement / Magiczne zaangażowanie 18.09-15.11.2020

Standard

Downloadable maps:

Magical Engagement – map 1

Magical Engagement – map 2

Guide:

Magical Engagement guide


At the beginning there was a Spider Woman: Sumerian Uttu, according to Navajo – Na’ashjé’ii Asdzáá, Greek Arachne, in Hopi mythology – Kokyangwuti, a woman beyond time, representing everything that’s good, summoned when advice and care are needed, also known as a Spider Grandmother. A Spider Woman of Many Threads arose from an eternal need for justice, and from dust, her style is a combination of folk art from Kurpie and a mischievous drag. She spun her web in the upper display parts, embracing with her chelicerae the steel vault of the municipal gallery. She feeds on the warmth of the projectors mixed with liquefied CO2 exhaled by the heterotrophs, art lovers.

Donna Haraway, biologist and philosopher, in her book Staying with the Trouble: Making Kin in the Chthulucene, in which she confronts the consequences of climate change caused by humans, writes about the necessity of creating different, not only human, stories, which – spun using tender spider appendages – could spread like a web in many directions at once. These stories would be sympoietic, created collectively, in contrast to those autopoietic, self-reproducing ones. Stories fit for spider Chthulucene include hybrid-like chants, drawing parables and woven patterns, which do not divide and rule, but connect and speculate about the complex relations between living, transforming beings. These are healing stories, bringing comfort just like litter of decaying leaves, and stimulating the imagination like ripening compost.

The Magical Engagement exhibition, over which Spider Woman of Many Threads has spread her pedipalps, is a place where many threads are intertwined: activist, artistic, anti-fascist, animist, animalist, anti-competitive, magical, queer-feminist, and related to social and environmental justice. The event taking place as a part of the exhibition aim to break the “everyday capitalism spells”, and expose the severed ties between the social world and what is commonly considered as “natural”. The title refers to what has been repressed in the world driven by logic of capitalist Anthropocene, namely magic, ritual, memory of human and non-human ancestors, sympathy, relations. The opening of the exhibition will take place during the autumn solstice. Due to the pandemic reality, the live performances will be transferred to the net. It will be possible to see and listen to the SIORY collective and the Odłam Źdźbło choir [Break the Blade of Grass Choir] in the virtual space.

Visitors can explore the exhibition choosing one of the trails: activist, education, or the trail of magical engagement through art, which cross in some places and merge in others. There are guides for each trail. On the Activist Trail, symbolically divided into stops dedicated to water, air, earth, forest, animals, and movements…

more on: http://www.arsenal.art.pl/en/exhibitions/magical-commitment/

opening on 18th of September 2020, photo: Jakub Krzyżanowski

#GaleriaMiejskaArsenal: www.arsenal.art.pl

Domowy Arsenał /Home Arsenal

Standard

During the lockdown of our institution Arsenal Municipal Gallery, we decided to go online, but with the critical message, which include the freelance art workers rights and voices.

For the three months (April-June) we published the video messages from artists, curators, educators, students and art producers, who were deprived of any income after the exhibitions, events and residences were shut down or postponed to the unknown time.

We organised two debates: On the State of Culture, where among the invited guests were the city council officials and the other one On the State of Education in Arts.

Afterwords, with the support of cultural workers organisations and unions (Inicjatywa Pracownicza), theintervention found was created in amount of 80.000 zł, which will be spent on buying the art works from the artists without age limit, who live(d), work(ed) or study(ed) in Poznan. The artworks will be included to the Arsenal Gallery collection.

sem fem prezentacja-24sem fem prezentacja-25sem fem prezentacja-27sem fem prezentacja-26

DEBATA O STANIE KULTURY 

DEBATA O STANIE EDUKACJI

WSPIERAMY ARTYSTÓW!

tlo-wydarzenie-fb-03-to-małe-1000x659

 

Work in crisis. Who picks up asparagus in the time of pandemic? / article

Standard

spargel_illustration

 

For all of my German and Polish speaking friends, here is the text about seasonal workers in the time of pandemic publish by a&k. I wrote it with a big support from Maximilian Czarnecki and Judith Geffert. The Polish version of it was published by Czas Kultury. I hope for the discussion, which will initate some not necessary new, but fairer ways to deal with the crisis and the urgencies it creates.

“As a result of this sudden interest in invisible work, I hoped that this would lead to a discussion on how to improve the livelihoods of workers and caregivers; that questions would be raised on why there is still the inequality between work considered as creative (better paid and symbolically valuable) and the one considered as physical (cheaper, symbolically degraded), between the shifting value of labour according to gender, racialization, nationality and status, the abuses to which they lead, and also what European solidarity actually means when the work of a Polish or Romanian worker is worth four times less than that of a German one.”

 

 

 

Zdrowie trzeba opłacać / notatki z kwarantanny / Berlin 27.03.20

Standard

IMG_7680Wyludniony Zombieberg, dzielnica, która żyje z barów i klubów. Większość osób pracujących w usługach, turystyce, kulturze i bezpośredniej pracy seksualnej z dnia na dzień straciła źródła dochodów. Na ulice wychodzą lisy, a gdzieniegdzie można podobno spotkać łosie. U-Bahn wyposażony w nowe, welurowe siedzenia zionie pustką. Na portalach dyscyplinujące hasła #staythefuckhome oraz #ausgangssperrejetzt (zablokuj wyjścia teraz). Infrastruktura pozbawiona użytkowników jak pusta bombonierka przypomina, że jeszcze dwa tygodnie temu nadmiar mógł powodować mdłości. Wszystko wyglądało tu inaczej, ludzi się obejmowali, wychodzili do parków grupami po to, aby w nich pozostać popijając club mate z tej samej butelki. Dziś, stanięcie za kimś w kolejce w odległości mniejszej niż dwa metry budzi słuszne oburzenie.
Dystans ratuje życie.
…przy okazji dając politykom z autorytarnymi skłonnościami przyzwolenie do realizacji despotycznych fantazji o zakazywaniu, karaniu, blokowaniu, śledzeniu i ograniczaniu; oczywiście wolności obywatelskich, nie rynkowych. Jak mówi przewodnicząca Komisji Europejskiej Ursula von der Leyen: „wykorzystamy wszystkie dostępne nam środki, aby uratować europejską gospodarkę”. Trudno w to nie uwierzyć. Nie zaskakuje szczerość Donalda Trumpa, który mówi o „dealu” z dużymi przedsiębiorcami i korporacjami, ani Borisa Johnsona, który jeszcze niedawno chciał poświęcić najsłabszych, po to aby reszta społeczeństwa mogła się uodpornić na działanie koronawirusa.
Nie od dziś wiemy, że neoliberalna polityka zabija, nie tylko poczucie przynależności i odpowiedzialności społecznej i klimatycznej wynikające z przymusowej konkurencji, ale dosłownie kosztuje życia słabszych i mniej uprzywilejowanych. Opieka zdrowotna, praca opiekuńcza, sfeminizowane zawody, dbałość o ziemię i klimat, to wszystko zostało wyparte przez kapitalistyczny performance siły i dominacji. Chorowanie od dawna jest kwestią polityczną — bogatsi żyją dłużej, bo mogą sobie na to pozwolić — pozostali, szczególnie w Polsce, umierają w kolejkach do wciąż topniejącej liczby specjalistów.
#KwarantannaJestKwestiąKlasową,
nie każdy ma dom, w którym może się zamknąć ze swoim home office, dla wielu dom jest najniebezpieczniejszym miejscem na świecie. W czasach kwarantanny przemoc domowa kwitnie, a osoby z labilną psychiką zagrażają same sobie.
#ZdrowieSięopłaca.
Przez cały czas słyszymy, że służba zdrowia jest kosztowna, że się nie opłaca. Dzisiejsza sytuacja pokazuje, że musimy jak najszybciej zmienić kryteria wartościowania, bo to co uznawane jest teraz za opłacalne służy głównie międzynarodowym korporacjom i wirtualnym systemom finansowym, a nie ludziom i środowisku. Chciałabym myśleć, że wymagany od każdego #socialDistancing to raczej dystans fizyczny, że społecznie jesteśmy bliżej niż kiedykolwiek wcześniej. Śmierć tysięcy ludzi nie może pójść na marne. Sprawiedliwość społeczna powinna iść w parze z tą klimatyczną, dlatego cieszy mnie manifest polskiego środowiska naukowego mówiący o społecznej i ekologicznej regeneracji, doceniający rolę zdrowia publicznego, solidarności i równowagi. “Tarczę kryzysową” zaproponowaną przez premiera, byłego bankiera, Mateusza Morawieckiego określa jako antyspołeczną i pogłębiającą kryzys zdrowotny i klimatyczny:

„Polska po wdrożeniu “tarczy antykryzysowej” w obecnym kształcie będzie krajem pogłębionego kryzysu zdrowia publicznego, wzrostu ubóstwa i nierówności. Podstawowe potrzeby społeczne Polek i Polaków przegrywają bowiem z interesem sektora przedsiębiorstw prywatnych. Zyski są prywatyzowane, a koszty uspołecznione”.
Tutaj można zapoznać się z całością tekstu: https://regeneracjamanifest.wordpress.com/

Staying with the corona

Standard

maszak koronafot. Interspecies community / Wspólnota międzygatunkowa+

 

Staying with the corona

The disaster has already happened. We had plenty of time to prepare for it. Being aware that the neoliberal reality is a simulation with a limited update package, it was possible to practice real solidarity and communing during e.g. climate camps. The consequences of climate change, such as lack of drinking water, floods or fires could have reached us earlier. The coronavirus is a surprise. The reason for the catastrophe is therefore different, but the social response is similar to global warming, however, much faster: from denial, through bargaining and anger to acceptance.

In Europe, it is easy to forget that you are part of a larger world, that society is not just a network, but a community of living beings (human and non-human), inhabitants of mortal bodies that really hurt, age and are in need of care. The updated profile so far was enough to keep on dreaming. The coronavirus is a revolution of the new materialistic times, a nausea, a painful awakening. We will not escape the nightmare of catastrophe; on the contrary, we must learn to live with it. After the pandemic there will come more challenges: economic, political and ecological crises. Human history teaches that every generation has faced a challenge for which they were unable to prepare: colonization, World War I and II, Transformation, an ecological disaster, and now a pandemic. Reactions have been and are different, and of course conformism prevails, which is the most understandable attitude. Lucky few who can afford it, separate themselves from the rest of the society, while the majority locked in indebted apartments and rented rooms stays with the trouble.

While being separated does not say anything new about a neoliberal society, staying with the trouble surely does. How does left-wing sensitivity work in practice? How to stay together while paradoxically keeping a life-saving distance? How to make a kin with the coronavirus in order to change the fatal pandemic into a revolution? These are the questions we are facing now.

Queer Relief Covid-19 Berlin – Offering Help:
https://docs.google.com/…/1FAIpQLSdCpX4gVjsGEsEQO…/viewform…

Support: https://www.facebook.com/groups/598246314106273

/

Zostać z koroną

Katastrofa już się wydarzyła. Mieliśmy sporo czasu, aby się na nią przygotować. Świadomi tego, że neoliberalna rzeczywistość to symulacja z ograniczonym pakietem aktualizacji, ćwiczyliśmy realną solidarność i wspólnotowość podczas np. obozów dla klimatu. Konsekwencje zmian klimatycznych jak brak wody pitnej, powodzie czy pożary, mogły dosięgnąć nas wcześniej. Koronawirus jest zaskoczeniem. Powód zaistnienia katastrofy jest zatem inny, ale reakcja społeczna przebiega podobnie jak w przypadku ocieplenia klimatu, tylko dużo szybciej: od wyparcia, przez targowanie się i złość po akceptację.

W Europie łatwo zapomnieć, że jest się częścią większego świata, że społeczeństwo to nie tylko sieć kontaktów, ale wspólnota żywych istot (ludzkich i nie-ludzkich), mieszkańców śmiertelnych ciał, które realnie bolą, starzeją się i potrzebują opieki. Aktualizowany profil do tej pory wystarczał, aby nie musieć przecierać oczu. Koronawirus jest rewolucją na miarę nowomaterialistycznych czasów, torsją, bolesnym przebudzeniem. Nie uciekniemy od koszmaru katastrofy, przeciwnie, musimy nauczyć się z nią żyć. Po pandemii przyjdą kolejne wyzwania; kryzysy ekonomiczne, polityczne, ekologiczne. Ludzka historia uczy, że każde pokolenie mierzyło się z wyzwaniem, na które nie było w stanie się przygotować: kolonizacją, I i II Wojną Światową, Transformacją, katastrofą ekologiczną, a teraz pandemią. Reakcje były i są różne, przeważa oczywiście konformizm, który jest zachowaniem jak najbardziej zrozumiałym. Ci, których na to stać separują się od reszty społeczeństwa wyjeżdżając do drewnianego domku na podwarszawskiej czy podberlińskiej wsi, większość zamknięta w nieswoich kawalerkach i wynajmowanych pokojach zostaje z problemem.

Podczas, gdy separacja nie mówi nic nowego o neoliberalnym społeczeństwie, pozostanie z problemem już tak. Jak sprawdza się lewicowa wrażliwość w praktyce? Jak pozostać razem paradoksalnie zachowując ratujący życie dystans? Jak stowarzyszać się z koronawirusem, tak aby ze śmiertelnej pandemii uczynić rewolucję? To są pytania, z którymi mierzymy się teraz.

Grupa pomocowa: https://www.facebook.com/groups/695164444642442/?fref=nf

Political Nature: Philosopher, Weeds and the Magic of Engagement

Standard

Polityczna natura: filozofka, chwasty i magia zaangażowania

Discussion at the Arsenal Municipal Gallery

87472061_10157100155363811_7725528619308548096_o87366753_10157100155798811_8433252308141211648_o

Surfing on the waves of the Pacific Ocean, fire victims on Malua Bay beach, aurora borealis, aurora australis, melting poles, California, silicon, smog. A cocktail of smoke and fumes clogs the throat. Mountain air heals tuberculosis. Tomatoes are a source of potassium, but pesticides cause cancer. Plastic omega 3 fish scramble in the intestines, fighting the climate depression. The world is not a place of temporary residence, a reserve of natural resources, but rather what we inhale every day, eat, throw away, what returns to us, what we are made of; it is made up of the relationship between fellow beings, human and inhuman neighbours.

During the meeting with the artists, activists and a philosopher we will try to find answers to the following questions: What will the collectives of the future look like? How to build inter-species coalitions? How to pursue politics beyond rhetoric? How to use human privileges for the common good?

We will be guided by the awareness that there is something wrong with the world we contribute to and that in order to rebuild our fractured relations with nature, with human and inhuman others, as well as with ourselves, it is necessary to think holistically. This thinking, apart from achieving goals, also anticipates their consequences. In addition to the “struggle” for the laws of nature, it may be important to actively retreat, to extinguish our engagement and to leave certain areas to themselves so that they can “go wild” freely.


participants:

Tatiana Czekalska

Leszek Golec

Diana Lelonek

Cecylia Malik

Andrzej Marzec

Anna Siekierska

moderator: Zofia nierodzińska


5 pm – tour of the exhibition Catering for the Longest-Staying Gallery Guests with the participation of the artists and the curator

Audre Lorde – The Berlin Years 1984 to 1992 /film screening at Galeria Miejska Arsenał / Poznan / 19.12.2019

Standard

6_Kath.-Oguntoye.-Audre-Lorde-May-Ayim-1984-1000x670photo Kath. Oguntoye. Audre Lorde, May Ayim 1984

Screening of the film ‘Audre Lorde – The Berlin Years 1984 to 1992’ is a part of the accompanying program of the exhibition ‘Creative Sick States: AIDS, CANCER, HIV’
Audre Lorde was an African-American poet, activist, warrior, mother and lesbian, as she called herself. Between the years 1984-92, she often visited Berlin, where she inspired the emergence of the Afro-German community. Their biographical stories were collected in the publication ‘Farbe Bekennen / In Our Own Words’. At a time when the Berlin Wall was collapsing and most of Europeans were celebrating, Lorde insisted on Black rights and asked if they could feel safe in a changing world. In the last years of her life, the poet was struggling with breast cancer, as she described in her book “The Cancer Journals”. The disease was an opportunity for her to get to know herself in an extreme situation, a challenge, not a fate. Film director, sociologist, bookwriter and professor Dagmar Schultz accompanied Audre Lorde on her visits to Berlin. The documentary materials she collected at the time formed the basis for the creation of a full-length film in 2012.

http://www.arsenal.art.pl/en/events/audre-lorde-the-berlin-years-1984-to-1992/

http://www.audrelorde-theberlinyears.com

fot. Jacek Zwierzyński

Kreatywne Stany Chorobowe: AIDS, HIV, RAK / Creative Sick States: AIDS, CANCER, HIV / 8.11.2019 — 12.01.2020 / exhibition at the Arsenal Municipal Gallery, Poznan

Standard

Creative Sick States:

02-luty-1000x1000 (1)

Fot. Iza Moczarna-Pasiek

llness is a practice, not a metaphor; it is a daily antiretroviral drug intake and a chemotherapy treatment applied periodically, it is a hand rehabilitation with lymphoedema at the Tryton rowing club. Yet, this is, most of all, solidarity that gives strength and unrelenting criticism of a society that grounds itself in the myth of a self-sufficient individual. The creativity of disease doesn’t manifest itself in a creative fever and a discharge of a genius. The Amazons demonstrate that it is quite a normal matter to create habitable worlds. You may start with a shared portion of morning gymnastics, and in the afternoon go out into the streets to manifest your rights.

Patients’ movements teach us that acts of law established in separation from disease realities remain a prosthesis imposed on society to keep it under control. The important matters are being discussed in the waiting rooms and corridors of hospitals’ ERs, in queues of people waiting for their benefits. The sick are the avant-garde of radical democracy, because it is the weakness that highlights the most systemic exclusions. A society that is hard of hearing inevitably repeats the trauma of fascism; in the form easier to apply and share.

We change the algorithms, we reverse the rules! How about a sick-leave for everyone! In an abstract society at the top of the growth index, let us talk about the matter that should never become a subject of speculation. We demand a place for the reality of a body. The exhibition entitled Creative Sick States: AIDS, CANCER, HIV aims to cast a spell on reality in which there is no space for the body, in particular, the seropositive body, the one after mastectomy, with abnormal abilities, dependencies, pains, panic attacks, and inflammations. We assume that illness is the real, and patients’ problems are social challenges that we need to deal with together. The health is a fiction, an impossible ideal to achieve. We need to normalise and socialise the disease because health has died, or perhaps it has never existed?

Research Group: Luiza Kempińska, Paweł Leszkowicz, Zofia nierodzińska, Jacek Zwierzyński

Participants: Amazonki, Szymon Adamczak, Dobrawa Borkała, Vala T. Foltyn | Valentine Tanz, Barbora Kleinhamplová, Bartek Arobal Kociemba, Olga Lewicka, Piotr Macha, Iza Moczarna-Pasiek, Piotr Nathan, Jaśmina Wójcik, Inga Zimprich


Support: Federacja Stowarzyszeń AMAZONKI, Fundacja Edukacji Społecznej, Grupa Stonewall, Klub Kobiet z Problemem Onkologicznym w Łomży, Niewykrywalni, Ogólnopolska Organizacja Kwiat Kobiecości, Pofam-Poznań, Polskie Towarzystwo Stomijne Pol-ilko, Poznańskie Centrum PrEP, Replika, Społeczny Komitet ds. AIDS (SKA), Stowarzyszenie „Amazonki” Warszawa Centrum, Stowarzyszenie Mężczyzn z Chorobami Prostaty „Gladiator”, Stowarzyszenie “SIEĆ PLUS”, Zjednoczenie Pozytywni w Tęczy


guided tour with artists: 9.11.2019, 3 pm

DSC_1239kol

photo: Maciej Krajewski

DSC07404

photo: Tomasz Pawłowski

DSC_2285kol

photo: Maciej Krajewski, performance ritual by Vala T. Foltyn / Valentine Tanz

ACCOMPANING EVENTS:

  1. http://www.arsenal.art.pl/en/events/undetectable/
  2. http://www.arsenal.art.pl/en/events/emotions-are-facts-magic-sex-politics/
  3. http://www.arsenal.art.pl/en/events/learning-from-the-amazons/
  4. http://www.arsenal.art.pl/en/events/breathing-symphony-panic/
  5. http://www.arsenal.art.pl/en/events/starting-over-and-over-again/
  6. http://www.arsenal.art.pl/en/events/around-hiv/
  7. http://www.arsenal.art.pl/wydarzenia/the-berlin-years-1984-to-1992/

 

CRITIQUE:

https://kulturaupodstaw.pl/ujawnianie-zycia-andrzej-w-nowak/?fbclid=IwAR1SGZllB9i8TFSj74NwwnYYgVI9g3O2Sk9uxFX2sRCS4IPqvyiKiFRQ4ac

https://kultura.onet.pl/sztuka/kreatywne-stany-chorobowe-aids-hiv-rak-w-galerii-miejskiej-arsenal-chorzy-awangarda/seevf5d?fbclid=IwAR3wkeqRaBDFJT0s2FrcK3MU_cEFkb3vOf_TnU5eo_rxEed_fIVqrDuvNJo

https://www.vogue.pl/a/choroba-jako-zrodlo-sztuki?fbclid=IwAR1dAxpKTqA8hVak3kBvTMrBQytT5HIoWZ3sdmo4e9ApKUgumYYygAWSTUk

https://www.dwutygodnik.com/artykul/8574-chorobowe-dla-wszystkich.html

http://kultura.poznan.pl/mim/kultura/news/wystawy,c,5/choroba-jako-wyzwanie-spoleczne,139455.html?fbclid=IwAR28rrR-HK0MqVlQAb7LIuqZAnDYutCsMYUyWm1InQNhwxmPScdYZMNDwJA

http://kultura.poznan.pl/mim/kultura/news/wystawy,c,5/choroba-to-zycie-zycie-to-choroba,139784.html?fbclid=IwAR0TDv9IfEwSLga7BWRUNXQ4xVGusvDx7SU_xjMlCwn6oFpfaqa7ilZCS80

https://poznan.wyborcza.pl/poznan/7,36000,25393934,kreatywne-stany-chorobowe-wystawa-o-raku-hiv-i-aids-w-galerii.html?fbclid=IwAR2s5PtyiJAZxSROwN69VcvwAYUewkjpumFG0YMVKeZY8foAnmqxVm9P9ZA

https://www.vogue.pl/a/tygrysia-krew

 

“Uczyć się od Białorusi” / SZUM

Standard

Bildschirmfoto 2020-06-18 um 10.29.17https://magazynszum.pl/uczyc-sie-od-bialorusi-rozmowa-z-zofia-nierodzinska/

Jak zmieniało się pole sztuki przez minione 30 lat? Na pytanie to spróbujemy odpowiedzieć w cyklu rozmów Od wyborów do wyborów. Tytułowe „od do” rozumiemy dwojako: od roku 1989 do 2019, ale również od tegorocznych wyborów do Parlamentu Europejskiego do wyborów parlamentarnych. Dlatego nasze rozmowy będą dotyczyć zarówno kwestii generalnych, jak i sytuacji aktualnej. Jak wyglądała transformacja w polu sztuki? Co udało się zrobić? Co było porażką? Jak sformułować artystyczną odpowiedź na sytuację polityczną? I pytanie najtrudniejsze: co w obszarze sztuki jest dziś naprawdę ważne?

Rozmowy z cyklu Od wyborów do wyborów będą ukazywać się w weekendowych wydaniach „Szumu” co tydzień aż do przedwyborczego piątku 11 października.

bedtime-archiwum-prywatne-1200x1600

“Afirmatywność to sensualność, empatia, komunikacja pozawerbalna, otwarcie się na rzeczywistość, życie, rozmaite jego aspekty i istoty – nie tylko ludzkie; ale również porażka, wystawianie się na przygodność, działanie bez tezy, stwarzanie sytuacji i uleganie im. Agon zdecydowanie już nie wystarcza. Afirmacja, a nawet duchowość – w tym jest siła.”

 

RTV MAG on WORK // The Materiality of Work. On the Necessity of Boredom in the World of Performance

Standard
Rafaą-Ĺarski_daily-mutation_2_2018Rafał Żarski, Daily Mutation, 2018

Every work, even creative, cognitive or affective one, begins in the body, is carried out by it, and leaves a trace in it. From the perspective of the body the only thing, which distinguishes a daily curatorial job performed in a cultural institution from an administrative one is a used software, strain on the spine stays the same.

This fact coincides with the thesis of the materiality of all labour introduced by Artur Szarecki in his book “Somatic Capitalism: Body and Power in the Corporate Culture”, in which he analyses the disciplining nature of capitalism from its early Taylor-Fordist roots, to the contemporary management systems focused on the self-optimizing individuals. Nevertheless, the source of labour and the subject of control is always a working body, even if we reduce it to the fingertips typing on the keyboard.

Capitalism keeps adding new technologies to a set of disciplining measures existing since the end of the 19th century, and, what from the proposed materialistic perspective could be even more important, also knowledge of social sciences, psychology, and culture. 21st century worker is a performer, not separating him- or herself from the product of their work, mastering the art of self-presentation on the real-life and virtual stages, devoting his or her “free time” to filling the popular social media portals with photos taken at events, trips, vernissages and vogue balls. Such a worker is always on stand-by, even at night, never off.

 

http://magazynrtv.com/en/