Zdrowie trzeba opłacać / notatki z kwarantanny / Berlin 27.03.20

Standard

IMG_7680Wyludniony Zombieberg, dzielnica, która żyje z barów i klubów. Większość osób pracujących w usługach, turystyce, kulturze i bezpośredniej pracy seksualnej z dnia na dzień straciła źródła dochodów. Na ulice wychodzą lisy, a gdzieniegdzie można podobno spotkać łosie. U-Bahn wyposażony w nowe, welurowe siedzenia zionie pustką. Na portalach dyscyplinujące hasła #staythefuckhome oraz #ausgangssperrejetzt (zablokuj wyjścia teraz). Infrastruktura pozbawiona użytkowników jak pusta bombonierka przypomina, że jeszcze dwa tygodnie temu nadmiar mógł powodować mdłości. Wszystko wyglądało tu inaczej, ludzi się obejmowali, wychodzili do parków grupami po to, aby w nich pozostać popijając club mate z tej samej butelki. Dziś, stanięcie za kimś w kolejce w odległości mniejszej niż dwa metry budzi słuszne oburzenie.
Dystans ratuje życie.
…przy okazji dając politykom z autorytarnymi skłonnościami przyzwolenie do realizacji despotycznych fantazji o zakazywaniu, karaniu, blokowaniu, śledzeniu i ograniczaniu; oczywiście wolności obywatelskich, nie rynkowych. Jak mówi przewodnicząca Komisji Europejskiej Ursula von der Leyen: „wykorzystamy wszystkie dostępne nam środki, aby uratować europejską gospodarkę”. Trudno w to nie uwierzyć. Nie zaskakuje szczerość Donalda Trumpa, który mówi o „dealu” z dużymi przedsiębiorcami i korporacjami, ani Borisa Johnsona, który jeszcze niedawno chciał poświęcić najsłabszych, po to aby reszta społeczeństwa mogła się uodpornić na działanie koronawirusa.
Nie od dziś wiemy, że neoliberalna polityka zabija, nie tylko poczucie przynależności i odpowiedzialności społecznej i klimatycznej wynikające z przymusowej konkurencji, ale dosłownie kosztuje życia słabszych i mniej uprzywilejowanych. Opieka zdrowotna, praca opiekuńcza, sfeminizowane zawody, dbałość o ziemię i klimat, to wszystko zostało wyparte przez kapitalistyczny performance siły i dominacji. Chorowanie od dawna jest kwestią polityczną — bogatsi żyją dłużej, bo mogą sobie na to pozwolić — pozostali, szczególnie w Polsce, umierają w kolejkach do wciąż topniejącej liczby specjalistów.
#KwarantannaJestKwestiąKlasową,
nie każdy ma dom, w którym może się zamknąć ze swoim home office, dla wielu dom jest najniebezpieczniejszym miejscem na świecie. W czasach kwarantanny przemoc domowa kwitnie, a osoby z labilną psychiką zagrażają same sobie.
#ZdrowieSięopłaca.
Przez cały czas słyszymy, że służba zdrowia jest kosztowna, że się nie opłaca. Dzisiejsza sytuacja pokazuje, że musimy jak najszybciej zmienić kryteria wartościowania, bo to co uznawane jest teraz za opłacalne służy głównie międzynarodowym korporacjom i wirtualnym systemom finansowym, a nie ludziom i środowisku. Chciałabym myśleć, że wymagany od każdego #socialDistancing to raczej dystans fizyczny, że społecznie jesteśmy bliżej niż kiedykolwiek wcześniej. Śmierć tysięcy ludzi nie może pójść na marne. Sprawiedliwość społeczna powinna iść w parze z tą klimatyczną, dlatego cieszy mnie manifest polskiego środowiska naukowego mówiący o społecznej i ekologicznej regeneracji, doceniający rolę zdrowia publicznego, solidarności i równowagi. “Tarczę kryzysową” zaproponowaną przez premiera, byłego bankiera, Mateusza Morawieckiego określa jako antyspołeczną i pogłębiającą kryzys zdrowotny i klimatyczny:

„Polska po wdrożeniu “tarczy antykryzysowej” w obecnym kształcie będzie krajem pogłębionego kryzysu zdrowia publicznego, wzrostu ubóstwa i nierówności. Podstawowe potrzeby społeczne Polek i Polaków przegrywają bowiem z interesem sektora przedsiębiorstw prywatnych. Zyski są prywatyzowane, a koszty uspołecznione”.
Tutaj można zapoznać się z całością tekstu: https://regeneracjamanifest.wordpress.com/

Staying with the corona

Standard

maszak koronafot. Interspecies community / Wspólnota międzygatunkowa+

 

Staying with the corona

The disaster has already happened. We had plenty of time to prepare for it. Being aware that the neoliberal reality is a simulation with a limited update package, it was possible to practice real solidarity and communing during e.g. climate camps. The consequences of climate change, such as lack of drinking water, floods or fires could have reached us earlier. The coronavirus is a surprise. The reason for the catastrophe is therefore different, but the social response is similar to global warming, however, much faster: from denial, through bargaining and anger to acceptance.

In Europe, it is easy to forget that you are part of a larger world, that society is not just a network, but a community of living beings (human and non-human), inhabitants of mortal bodies that really hurt, age and are in need of care. The updated profile so far was enough to keep on dreaming. The coronavirus is a revolution of the new materialistic times, a nausea, a painful awakening. We will not escape the nightmare of catastrophe; on the contrary, we must learn to live with it. After the pandemic there will come more challenges: economic, political and ecological crises. Human history teaches that every generation has faced a challenge for which they were unable to prepare: colonization, World War I and II, Transformation, an ecological disaster, and now a pandemic. Reactions have been and are different, and of course conformism prevails, which is the most understandable attitude. Lucky few who can afford it, separate themselves from the rest of the society, while the majority locked in indebted apartments and rented rooms stays with the trouble.

While being separated does not say anything new about a neoliberal society, staying with the trouble surely does. How does left-wing sensitivity work in practice? How to stay together while paradoxically keeping a life-saving distance? How to make a kin with the coronavirus in order to change the fatal pandemic into a revolution? These are the questions we are facing now.

Queer Relief Covid-19 Berlin – Offering Help:
https://docs.google.com/…/1FAIpQLSdCpX4gVjsGEsEQO…/viewform…

Support: https://www.facebook.com/groups/598246314106273

/

Zostać z koroną

Katastrofa już się wydarzyła. Mieliśmy sporo czasu, aby się na nią przygotować. Świadomi tego, że neoliberalna rzeczywistość to symulacja z ograniczonym pakietem aktualizacji, ćwiczyliśmy realną solidarność i wspólnotowość podczas np. obozów dla klimatu. Konsekwencje zmian klimatycznych jak brak wody pitnej, powodzie czy pożary, mogły dosięgnąć nas wcześniej. Koronawirus jest zaskoczeniem. Powód zaistnienia katastrofy jest zatem inny, ale reakcja społeczna przebiega podobnie jak w przypadku ocieplenia klimatu, tylko dużo szybciej: od wyparcia, przez targowanie się i złość po akceptację.

W Europie łatwo zapomnieć, że jest się częścią większego świata, że społeczeństwo to nie tylko sieć kontaktów, ale wspólnota żywych istot (ludzkich i nie-ludzkich), mieszkańców śmiertelnych ciał, które realnie bolą, starzeją się i potrzebują opieki. Aktualizowany profil do tej pory wystarczał, aby nie musieć przecierać oczu. Koronawirus jest rewolucją na miarę nowomaterialistycznych czasów, torsją, bolesnym przebudzeniem. Nie uciekniemy od koszmaru katastrofy, przeciwnie, musimy nauczyć się z nią żyć. Po pandemii przyjdą kolejne wyzwania; kryzysy ekonomiczne, polityczne, ekologiczne. Ludzka historia uczy, że każde pokolenie mierzyło się z wyzwaniem, na które nie było w stanie się przygotować: kolonizacją, I i II Wojną Światową, Transformacją, katastrofą ekologiczną, a teraz pandemią. Reakcje były i są różne, przeważa oczywiście konformizm, który jest zachowaniem jak najbardziej zrozumiałym. Ci, których na to stać separują się od reszty społeczeństwa wyjeżdżając do drewnianego domku na podwarszawskiej czy podberlińskiej wsi, większość zamknięta w nieswoich kawalerkach i wynajmowanych pokojach zostaje z problemem.

Podczas, gdy separacja nie mówi nic nowego o neoliberalnym społeczeństwie, pozostanie z problemem już tak. Jak sprawdza się lewicowa wrażliwość w praktyce? Jak pozostać razem paradoksalnie zachowując ratujący życie dystans? Jak stowarzyszać się z koronawirusem, tak aby ze śmiertelnej pandemii uczynić rewolucję? To są pytania, z którymi mierzymy się teraz.

Grupa pomocowa: https://www.facebook.com/groups/695164444642442/?fref=nf

Political Nature: Philosopher, Weeds and the Magic of Engagement

Standard

Polityczna natura: filozofka, chwasty i magia zaangażowania

Discussion at the Arsenal Municipal Gallery

87472061_10157100155363811_7725528619308548096_o87366753_10157100155798811_8433252308141211648_o

Surfing on the waves of the Pacific Ocean, fire victims on Malua Bay beach, aurora borealis, aurora australis, melting poles, California, silicon, smog. A cocktail of smoke and fumes clogs the throat. Mountain air heals tuberculosis. Tomatoes are a source of potassium, but pesticides cause cancer. Plastic omega 3 fish scramble in the intestines, fighting the climate depression. The world is not a place of temporary residence, a reserve of natural resources, but rather what we inhale every day, eat, throw away, what returns to us, what we are made of; it is made up of the relationship between fellow beings, human and inhuman neighbours.

During the meeting with the artists, activists and a philosopher we will try to find answers to the following questions: What will the collectives of the future look like? How to build inter-species coalitions? How to pursue politics beyond rhetoric? How to use human privileges for the common good?

We will be guided by the awareness that there is something wrong with the world we contribute to and that in order to rebuild our fractured relations with nature, with human and inhuman others, as well as with ourselves, it is necessary to think holistically. This thinking, apart from achieving goals, also anticipates their consequences. In addition to the “struggle” for the laws of nature, it may be important to actively retreat, to extinguish our engagement and to leave certain areas to themselves so that they can “go wild” freely.


participants:

Tatiana Czekalska

Leszek Golec

Diana Lelonek

Cecylia Malik

Andrzej Marzec

Anna Siekierska

moderator: Zofia nierodzińska


5 pm – tour of the exhibition Catering for the Longest-Staying Gallery Guests with the participation of the artists and the curator

Audre Lorde – The Berlin Years 1984 to 1992 /film screening at Galeria Miejska Arsenał / Poznan / 19.12.2019

Standard

6_Kath.-Oguntoye.-Audre-Lorde-May-Ayim-1984-1000x670photo Kath. Oguntoye. Audre Lorde, May Ayim 1984

Screening of the film ‘Audre Lorde – The Berlin Years 1984 to 1992’ is a part of the accompanying program of the exhibition ‘Creative Sick States: AIDS, CANCER, HIV’
Audre Lorde was an African-American poet, activist, warrior, mother and lesbian, as she called herself. Between the years 1984-92, she often visited Berlin, where she inspired the emergence of the Afro-German community. Their biographical stories were collected in the publication ‘Farbe Bekennen / In Our Own Words’. At a time when the Berlin Wall was collapsing and most of Europeans were celebrating, Lorde insisted on Black rights and asked if they could feel safe in a changing world. In the last years of her life, the poet was struggling with breast cancer, as she described in her book “The Cancer Journals”. The disease was an opportunity for her to get to know herself in an extreme situation, a challenge, not a fate. Film director, sociologist, bookwriter and professor Dagmar Schultz accompanied Audre Lorde on her visits to Berlin. The documentary materials she collected at the time formed the basis for the creation of a full-length film in 2012.

http://www.arsenal.art.pl/en/events/audre-lorde-the-berlin-years-1984-to-1992/

http://www.audrelorde-theberlinyears.com

fot. Jacek Zwierzyński

Kreatywne Stany Chorobowe: AIDS, HIV, RAK / Creative Sick States: AIDS, CANCER, HIV / 8.11.2019 — 12.01.2020 / exhibition at the Arsenal Municipal Gallery, Poznan

Standard

Creative Sick States:

02-luty-1000x1000 (1)

Fot. Iza Moczarna-Pasiek

llness is a practice, not a metaphor; it is a daily antiretroviral drug intake and a chemotherapy treatment applied periodically, it is a hand rehabilitation with lymphoedema at the Tryton rowing club. Yet, this is, most of all, solidarity that gives strength and unrelenting criticism of a society that grounds itself in the myth of a self-sufficient individual. The creativity of disease doesn’t manifest itself in a creative fever and a discharge of a genius. The Amazons demonstrate that it is quite a normal matter to create habitable worlds. You may start with a shared portion of morning gymnastics, and in the afternoon go out into the streets to manifest your rights.

Patients’ movements teach us that acts of law established in separation from disease realities remain a prosthesis imposed on society to keep it under control. The important matters are being discussed in the waiting rooms and corridors of hospitals’ ERs, in queues of people waiting for their benefits. The sick are the avant-garde of radical democracy, because it is the weakness that highlights the most systemic exclusions. A society that is hard of hearing inevitably repeats the trauma of fascism; in the form easier to apply and share.

We change the algorithms, we reverse the rules! How about a sick-leave for everyone! In an abstract society at the top of the growth index, let us talk about the matter that should never become a subject of speculation. We demand a place for the reality of a body. The exhibition entitled Creative Sick States: AIDS, CANCER, HIV aims to cast a spell on reality in which there is no space for the body, in particular, the seropositive body, the one after mastectomy, with abnormal abilities, dependencies, pains, panic attacks, and inflammations. We assume that illness is the real, and patients’ problems are social challenges that we need to deal with together. The health is a fiction, an impossible ideal to achieve. We need to normalise and socialise the disease because health has died, or perhaps it has never existed?

Research Group: Luiza Kempińska, Paweł Leszkowicz, Zofia nierodzińska, Jacek Zwierzyński

Participants: Amazonki, Szymon Adamczak, Dobrawa Borkała, Vala T. Foltyn | Valentine Tanz, Barbora Kleinhamplová, Bartek Arobal Kociemba, Olga Lewicka, Piotr Macha, Iza Moczarna-Pasiek, Piotr Nathan, Jaśmina Wójcik, Inga Zimprich


Support: Federacja Stowarzyszeń AMAZONKI, Fundacja Edukacji Społecznej, Grupa Stonewall, Klub Kobiet z Problemem Onkologicznym w Łomży, Niewykrywalni, Ogólnopolska Organizacja Kwiat Kobiecości, Pofam-Poznań, Polskie Towarzystwo Stomijne Pol-ilko, Poznańskie Centrum PrEP, Replika, Społeczny Komitet ds. AIDS (SKA), Stowarzyszenie „Amazonki” Warszawa Centrum, Stowarzyszenie Mężczyzn z Chorobami Prostaty „Gladiator”, Stowarzyszenie “SIEĆ PLUS”, Zjednoczenie Pozytywni w Tęczy


guided tour with artists: 9.11.2019, 3 pm

DSC_1239kol

photo: Maciej Krajewski

DSC07404

photo: Tomasz Pawłowski

DSC_2285kol

photo: Maciej Krajewski, performance ritual by Vala T. Foltyn / Valentine Tanz

ACCOMPANING EVENTS:

  1. http://www.arsenal.art.pl/en/events/undetectable/
  2. http://www.arsenal.art.pl/en/events/emotions-are-facts-magic-sex-politics/
  3. http://www.arsenal.art.pl/en/events/learning-from-the-amazons/
  4. http://www.arsenal.art.pl/en/events/breathing-symphony-panic/
  5. http://www.arsenal.art.pl/en/events/starting-over-and-over-again/
  6. http://www.arsenal.art.pl/en/events/around-hiv/
  7. http://www.arsenal.art.pl/wydarzenia/the-berlin-years-1984-to-1992/

 

CRITIQUE:

https://kulturaupodstaw.pl/ujawnianie-zycia-andrzej-w-nowak/?fbclid=IwAR1SGZllB9i8TFSj74NwwnYYgVI9g3O2Sk9uxFX2sRCS4IPqvyiKiFRQ4ac

https://kultura.onet.pl/sztuka/kreatywne-stany-chorobowe-aids-hiv-rak-w-galerii-miejskiej-arsenal-chorzy-awangarda/seevf5d?fbclid=IwAR3wkeqRaBDFJT0s2FrcK3MU_cEFkb3vOf_TnU5eo_rxEed_fIVqrDuvNJo

https://www.vogue.pl/a/choroba-jako-zrodlo-sztuki?fbclid=IwAR1dAxpKTqA8hVak3kBvTMrBQytT5HIoWZ3sdmo4e9ApKUgumYYygAWSTUk

https://www.dwutygodnik.com/artykul/8574-chorobowe-dla-wszystkich.html

http://kultura.poznan.pl/mim/kultura/news/wystawy,c,5/choroba-jako-wyzwanie-spoleczne,139455.html?fbclid=IwAR28rrR-HK0MqVlQAb7LIuqZAnDYutCsMYUyWm1InQNhwxmPScdYZMNDwJA

http://kultura.poznan.pl/mim/kultura/news/wystawy,c,5/choroba-to-zycie-zycie-to-choroba,139784.html?fbclid=IwAR0TDv9IfEwSLga7BWRUNXQ4xVGusvDx7SU_xjMlCwn6oFpfaqa7ilZCS80

https://poznan.wyborcza.pl/poznan/7,36000,25393934,kreatywne-stany-chorobowe-wystawa-o-raku-hiv-i-aids-w-galerii.html?fbclid=IwAR2s5PtyiJAZxSROwN69VcvwAYUewkjpumFG0YMVKeZY8foAnmqxVm9P9ZA

https://www.vogue.pl/a/tygrysia-krew

 

“Uczyć się od Białorusi” / SZUM

Standard

Bildschirmfoto 2020-06-18 um 10.29.17https://magazynszum.pl/uczyc-sie-od-bialorusi-rozmowa-z-zofia-nierodzinska/

Jak zmieniało się pole sztuki przez minione 30 lat? Na pytanie to spróbujemy odpowiedzieć w cyklu rozmów Od wyborów do wyborów. Tytułowe „od do” rozumiemy dwojako: od roku 1989 do 2019, ale również od tegorocznych wyborów do Parlamentu Europejskiego do wyborów parlamentarnych. Dlatego nasze rozmowy będą dotyczyć zarówno kwestii generalnych, jak i sytuacji aktualnej. Jak wyglądała transformacja w polu sztuki? Co udało się zrobić? Co było porażką? Jak sformułować artystyczną odpowiedź na sytuację polityczną? I pytanie najtrudniejsze: co w obszarze sztuki jest dziś naprawdę ważne?

Rozmowy z cyklu Od wyborów do wyborów będą ukazywać się w weekendowych wydaniach „Szumu” co tydzień aż do przedwyborczego piątku 11 października.

bedtime-archiwum-prywatne-1200x1600

“Afirmatywność to sensualność, empatia, komunikacja pozawerbalna, otwarcie się na rzeczywistość, życie, rozmaite jego aspekty i istoty – nie tylko ludzkie; ale również porażka, wystawianie się na przygodność, działanie bez tezy, stwarzanie sytuacji i uleganie im. Agon zdecydowanie już nie wystarcza. Afirmacja, a nawet duchowość – w tym jest siła.”

 

RTV MAG on WORK // The Materiality of Work. On the Necessity of Boredom in the World of Performance

Standard
Rafaą-Ĺarski_daily-mutation_2_2018Rafał Żarski, Daily Mutation, 2018

Every work, even creative, cognitive or affective one, begins in the body, is carried out by it, and leaves a trace in it. From the perspective of the body the only thing, which distinguishes a daily curatorial job performed in a cultural institution from an administrative one is a used software, strain on the spine stays the same.

This fact coincides with the thesis of the materiality of all labour introduced by Artur Szarecki in his book “Somatic Capitalism: Body and Power in the Corporate Culture”, in which he analyses the disciplining nature of capitalism from its early Taylor-Fordist roots, to the contemporary management systems focused on the self-optimizing individuals. Nevertheless, the source of labour and the subject of control is always a working body, even if we reduce it to the fingertips typing on the keyboard.

Capitalism keeps adding new technologies to a set of disciplining measures existing since the end of the 19th century, and, what from the proposed materialistic perspective could be even more important, also knowledge of social sciences, psychology, and culture. 21st century worker is a performer, not separating him- or herself from the product of their work, mastering the art of self-presentation on the real-life and virtual stages, devoting his or her “free time” to filling the popular social media portals with photos taken at events, trips, vernissages and vogue balls. Such a worker is always on stand-by, even at night, never off.

 

http://magazynrtv.com/en/

 

Poznań with no evictions, exploitation, and poverty! 25 years of Rozbrat! 26.07-29.09.2019 / Arsenal Municipal Gallery

Standard

http://www.arsenal.art.pl/en/events/poznan-with-no-evictions-exploitation-and-poverty-25-years-of-rozbrat/

67353122_10211259479043289_8047967563864342528_n

The exhibition “Poznań with no evictions, exploitation, and poverty! 25 years of Rozbrat!” is an attempt to present the multi-layered, socially, ecologically, and culturally engaged activity of the Rozbrat collective. In order to bring visitors closer to the most relevant local issues, we have divided the exhibition into eight thematic sections: tenants’ movement, workers’ movement, culture without censorship, printing matter, social feminism, environmental issues, anti-war activities, social campaigns and initiatives. Each issue is presented on a separate infographic. Additionally, zines, newspapers and brochures published by the Rozbrat collective are available on spot. The subject of the tenants’ movement is supplemented by the documentary film made during the protests against the displacement of the residents of the house at Stolarska Street and for the liquidation of a container housing estate in Poznań. In turn, workers’ matters are taken up by a film titled “Płyta/Plate”, documenting protests of Cegielski’s employees and a video referring to the collective labor dispute at Amazon.

The exhibition aims to draw attention to the issues of privatizing public space, appropriating green areas by developers, and limiting access to common areas. Rozbrat, as an important culture-creating place existing on the map of Poznań for a quarter of a century, should not disappear from it due to economic pressure and private interests.

04.09 On the links between capitalism and fascism, art and anti-fascist movements. Class solidarity rather than national solidarity

http://www.arsenal.art.pl/en/events/on-the-links-between-capitalism-and-fascism-art-and-anti-fascist-movements/

 

 

Interspecies community: MSZAK (Moose) / Wspólnota międzygatunkowa: MSZAK

Standard

62020555_2330822613905614_5269461273422069760_n

Wspólnota Międzygatunkowa+ wyrosła z czarnoziemu, plastisfery i meandrów styku kostek bauma. Jej celem jest zbutwienie paradygmatu poddaństwa Ziemi wobec człowieka. Jednocząc się ponad gatunkowymi podziałami, członkinie i członkowie domagają się zniesienia hierarchicznego systemu opartego na ekobójstwie i wysysaniu planety z soków. Symbiotycznie gromadzą się w nieograniczonej różnorodności kłączy, plech, stóp, płetw, nibynóżek, rzęsek i racic. Wspólnota posiada własny ustrój, doktrynę, bakterie jelitowe i obrzędy kultowe. Jednym z nich jest odbywający się w majową pełnię księżyca rytuał Mszaka. Jest to celebracja siły rozkładu, będącej częścią twórczej, witalnej materii kompostu. Istoty stowarzyszone we wspólnocie wchłonęły przez krwiobieg i trawią fakt, że przyroda jest w nich, a nie poza nimi. By skutecznie szerzyć idee solidarności ponadgatunkowej wspólnota dąży do wpisania w Rejestr kościołów i innych związków wyznaniowych. 

/

Interspecies Community + grew out of mold, plastisphere and compost. Its aim is to contest the paradigm of Earth’s subjection to man. Uniting over genre divisions, community members demand the abolition of a hierarchical system based on ecocide and sucking the juices of the planet. They symbiotically accumulate in an unlimited variety of rhizomes, thallus, feet, fins, cilia and hooves. The community has its own system, doctrine, intestinal bacteria and cult rituals. One of them is the Mszaka ritual held in May full moon. It is a celebration of the power of decomposition, which is a part of the creative, vital matter of compost. Entities associated in the community have absorbed through the bloodstream and digest the fact that nature is in them, and not beyond them. To effectively spread the idea of interspecies solidarity, the community seeks to enter the register of churches and other religious associations.

video: Małgorzata Gurowska

video: Olga Ozierańska

 

z kompostu powstałaś w kompost się obrócisz

butwienie i gnicie da ci nowe życie

z kompostu powstałeś, w kompost się obrócisz

Po drodze do materii, cichutko zanucisz

Wije i dżdżownice wywrócą mnie na nice

stada bakterii uwolnią z cielesnej mizerii

w całun z grzybów spowita, w spokoju glebę powitam

i wy świat pocieszycie, wnikając w pierwiastkach w poszycie

od ziemskich dóbr przymusu, wybawi nas warstwa humusu

zjednoczą się wszystkie istnienia, w cichej radości butwienia

rozsypujcie się biurowce, nie wodźcie już na manowce

upadajcie kominy, obrastajcie w byliny

zatrzymaj się wzroście, zgnij kapitale w kompoście

pogrążmy się w rozkładzie, we śnie, już czas by powlekły nas pleśnie

zielone, szarawe omszałe, wracam do prochu, z którego powstałem

i ziemia wilgocią śliska, to będzie mych szczątków kołyska

kołysz się kołysz święty cyklu życia, od powicia aż do zgnicia

 

64260553_857280157972200_645167241058320384_n.jpg

https://www.facebook.com/Wspólnota-międzygatunkowa-850183612015188/?hc_location=group

#AniaSiekierska #AdelinaCimochowicz #PawełBłęcki #DobrawaBorkała #MarzenaCzuba #WeronikaParafinowicz #KorneliaSobczak #MariaDębińska #DianaLelonek, #Olga Ozierańska…

Young Polish Art Magazines. Art Critic now / 28.03.2019 / Arsenal Municipal Gallery

Standard

https://www.facebook.com/events/405391060269922/

http://www.arsenal.art.pl/wydarzenia/krytyka-sztuki-dzisiaj-jezyk-ekonomia-polityka/

Powiedzieć, że krytyka artystyczna w Polsce wykańcza się swoim własnym tępym ostrzem to nie powiedzieć nic. Przyzwyczailiśmy się do tego, że dyskurs pola sztuki nie generuje żadnych debat. Może poza sporadycznymi fejsowymi flejmami, będącymi pochodną nieprzepracowanych kompleksów wobec artystów i personalnych animozji. Tylko czy musimy się godzić na ten stan rzeczy? Czy krytyka artystyczna już zawsze będzie kojarzyła się ze sztampowymi recenzjami za przysłowiowe 300 peelenów brutto za tekścik dotyczący reklamowanej wystawy, równie błahy co niepotrzebny? W ostatnim czasie coś drgnęło w tym bagienku. Trzeba się przyjrzeć nowemu, wesprzeć, dyskutować i przemyśleć. Może nadszedł czas, by pokazać plecy krytykom i zwrócić się ku artystom i ich followerom? W stronę sztuki, miłe panie, w stronę artystów i artystek, drodzy panowie.

Spotkanie w Arsenale to początek. Prezentacje nowych magazynów i dyskusja o krytyce, o ekonomii, polityce, języku, jak ujęliby to zrzeszeni, lecz bierni krytycy. W arsenałowym tyglu znajdzie się miejsce i dla anarcho, neo i post dadaistycznych zinów („LALOK”, „Ostrov”), wyklętej nawet dla wyklętych „Luki”, akademicką, lecz nie bezkrytyczną świeżynkę, czyli związane z UAP-em „Postmedium” po sprzyjający ruchom emancypacyjnym w świecie i w sztuce „Magazyn RTV”. Wszyscy pokażą co mają najlepszego. Trudno powiedzieć jak poprowadzi ten wieczór Tomek Pawłowski, ale nasza moderatorka na pewno da radę. Jest przecież jedną z nas, krytyczką o wielu tożsamościach, akademickim wyrzutkiem i pieszczochem offu. Miksowanie „Luki”, „Magazynu RTV”, „Postmedium”, „LALOKu”, „Ostrova” jest możliwe tylko w poznańskim Arsenale. Najpierw dyskusja z redaktorkami, artystami i autorkami, potem z publicznością. Na koniec impreza. A następnego dnia powrót do redakcji i praca nad nowymi numerami magazynów o sztuce, w sieci i w druku!


Ostrov: Wiktor Wolski, Katarzyna Wąsowska
ŁAŁOK: Karolina Jabłońska, Cyryl Polaczek
MAGAZYN RTV: Zofia nierodzińska, Jacek Zwierzyński
PostMedium: Adam Mazur, Tytus Szabelski
LUKA: Marcel Skierski
Prowadzenie: Tomek Pawłowski
56281605_10210616074758584_6127910195193446400_n56635105_405059410290178_3416161711009300480_o
56400369_405059260290193_5496165495734272000_o
fot. Roman Romanowski