The Romantic Breast Cancer Adventures of Beth Stephens and Annie Sprinkle / 19.01 – 01.04 / Galeria Miejska Arsenał / Fotoplatykon

Standard

5. The Romantic Breast Cancer Adventures of Beth Stephens & Annie Sprinkle, fot. David Steinberg.jpg

English:

http://www.arsenal.art.pl/en/exhibitions/romantyczne-przygody-annie-sprinkle-beth-stephens-i-raka-piersi/

„Symptomy choroby są zamaskowanymi przejawami miłości, a każda choroba jest przekształconą miłością“.

Pragnienie powoduje choroby, wierzono jeszcze w początkach XX wieku, przynajmniej w świecie mieszczańsko-sanatoryjnej utopii sportretowanej przez Tomasza Manna w Czarodziejskiej górze. Chorzy dotknięci pożądliwością, o symptomach potwierdzonych medycznie, odsyłani byli wtedy do miejsc odosobnienia, położonych najczęściej na szczytach gór, tak aby w tych nietkniętych zanieczyszczeniami epoki przemysłowej okolicznościach cieszyć się spokojem, wstrzemięźliwością i czystym powietrzem niedostępnym dla pracujących w miastach robotniczych mas. Bohaterowie powieści Manna uosabiają romantyczne przekonanie o tym, że człowiek (najczęściej młody zamożny mężczyzna) potrzebuje izolacji, aby wyzdrowieć i w efekcie w pełni wykorzystać swoje twórcze możliwości. Moc kreacyjna jednostki mierzona jest tu odwrotnie proporcjonalnie do słabości fzycznej, której przyczyn upatruje się w afektach powodowanych utrzymywaniem zbyt silnych więzów rodzinnych i wynikających z nich zakaźnych obowiązków. Indywidualizm przepisany zostaje jako remedium na choroby ciała, jego gwarantem zdrowie potwierdzone niezależnością ekonomiczną; relacje społeczne diagnozuje się jako szkodliwe dla szukającej autonomii jednostki. Nowa kapitalistyczna epoka wykuwa w początkach XX wieku swojego bohatera: narcystycznego self-made mana, w swojej współczesnej odsłonie: pozbawionego powłoki cielesnej awatara.

Zupełnie inaczej choroba przedstawia się w twórczości amerykańskiego duetu: Beth Stephens i Annie Sprinkle, który podczas swojej pierwszej wystawy w Polsce pt. Romantyczne przygody Annie Sprinkle, Beth Stephens i raka piersi w poznańskim fotoplastikonie zaprezentuje fotografe z serii Cancer Erotica. Tytułowy rak piersi nie jest tu karą za grzechy życia, a odosobnienie zdecydowanie niezalecane w ramach terapii; choroba nabiera tu charakteru wspólnotowego, jest czymś, czym można, a nawet trzeba się dzielić. Fotografowanie ciała w chorobie staje się swego rodzaju nowotworowym coming outem przełamującym kult wirtualnie proflowanego idywidualizmu. Nowotwór ze zdjęć Beth i Annie zyskuje na znaczeniu jako inspirator, współtwórca i bohater erotycznej narracji. Choroba zapewnia tu kontekst: łóżko jest miejscem akcji, medyczne accessoir, do którego należy zarówno wenfon, jak i karnawałowe piórko, tworzy zestaw dziwnych, acz niezbędnych rekwizytów; w centrum zdarzeń znajdują się performerki(-rzy), czyli Annie, Beth, rak piersi oraz postaci epizodyczne jak pielęgniarka, przyjaciółki oraz czarny doberman. Klasyczne czarno-białe fotografe z serii Cancer Ertotica przedstawiają artystki w trakcie inspirowanego chemioterapią rytuału lesbijskich postrzyżyn; wspólna decyzja o pozbyciu się owłosienia wyprzedza tu nieuniknione konsekwencje choroby; partnerki nie zapominają przy tym o zastosowaniu erotycznych środków kojących. Fotografe wykonał przyjaciel artystek David Steinberg*. Drugą część serii stanowią kolorowe snapshoty autorstwa Beth Stephens wykonane podczas wspólnego pobytu artystek w szpitalu: infuzji, odwiedzin, przed, w trakcie i po operacyjnym usunięciu zbitych tkanek nabłonkowych z biustu Annie. Ciekawe jest to, że to właśnie pierś, znak rozpoznawczy słynnej pin-up girl, stała się miejscem rozwoju potencjalnie śmiertelnej choroby. Na zdjęciach Beth biust Annie nie ulega fetyszyzacji, dotknięty chorobą obiekt pożądania wymyka się logice męskiego spojrzenia, to wcale nierzadkie kobiece doświadczenie z rakiem piersi wystarcza, aby spektrum heteronormatywnego imaginarium okazało się niewystarczające. Nowotwór nie czyni z biustu Annie abjektu, to byłoby za proste, widziany oczami Beth staje się częścią uwspólnionego doświadczenia, które możliwe jest dzięki współodczuwającemu, haptycznemu spojrzeniu (touching gaze), które odrzuca androcentryczny konstruktywizm, nie oddziela „ja“ od „innego“, ciała od umysłu, człowieka od innych żyjących istot. Artystki proponują tutaj zupełnie odmienny, niż ten ofcjalnie patriarchalny, sposób kształtowania reprezentacji. Nie budują silnych podmiotów kosztem sprowadzania „innych“ do roli fetyszów, kierując się doświadczeniem troski ucieleśniają to, co izraelska teoretyczka Bracha Lichtenberg Ettinger nazywa „matrixial gaze“, czyli spojrzeniem macicznym, bazującym na współodczuwaniu, na relacjach, których nie sposób objąć zestawem pojęciowym ze słownika Lacanowskiej psychoanalizy.

To nie indywidualizm i związana z nim segregacja gatunkowa, zdają się mówić autorki serii Cancer Erotica, ale współodczuwanie pozwala ludzkim zwierzętom na wykorzystanie pełni swoich możliwości, na świadome bycie częścią organicznego świata. W tej materialistycznej rzeczywistości choroba nie jest metaforą, lecz tym co widać i czuć, czyli zbitkiem tkanek, które w swoim komórkowym rozprzężeniu są tak samo budulcem ludzkich, jak i nieludzkich organizmów żywych. Wyzbycie się przekonania o własnej antropocentrycznej wyjątkowości może być uzdrawiającym doświadczeniem leczącym gatunek Homo sapiens z pozbawionego humoru autodestrukcyjnego indywidualizmu, który w przedśmiertnych drgawkach grozi uruchomieniem arsenału atomowego. Beth i Annie zamiast narcystycznej obsesji proponują miłość i troskę o siebie nawzajem, a także o inne ziemskie byty. Artystki są prekursorkami ekologicznego seks-aktywizmu, poprzez który propagują zmianę ludzkiego sposobu postrzegania Ziemi jako matki na Ziemię jako kochankę, gdyż jak przekonują: od matki oczekuje się opieki, a o względy kochanki trzeba zadbać, tak aby nie odeszła.

 

_______________________________

Mann, T.: Czarodziejska góra, Kraków: Warszawa 1982, s.128

_MG_6233_MG_6191_MG_6136

Seminarium feministyczne / part 1 / Kobiety na akademiach / Lokal_30 / 16.12.17 / Warszawa

Standard

 

25394747_10155665952961357_4391298283142505356_o-e1518901275159

Seminarium Feministyczne
spotkanie I
KOBIETY NA AKADEMII
sobota, 16.12.2017, 12:00-15.00
lokal_30
ul. Wilcza 29a/12, Warszawa

Program seminarium poniżej

„Kobiety na akademii”

Akademie Sztuk Pięknych w Polsce wyróżniają się spośród innych uczelni znaczącymi dysproporcjami liczby studentek wobec liczby kobiet zatrudnionych na etatach dydaktycznych i badawczych. Liczba studentek systematycznie wzrasta, liczba pracowniczek nie zwiększa się w sposób adekwatny. W 2015 roku w wyższych uczelniach artystycznych studiowało 77 proc. kobiet, pracowniczek naukowych było już tylko 35 proc., a kobiet-profesorów zwyczajnych jedynie 17 proc. Notabene, istnieją w Polsce szkoły artystyczne, gdzie nie znajdzie się ani jednej profesorki. Gorzej dzieje się wyłącznie na uczelniach teologicznych. Badanie na ten temat przeprowadził zespół działający z ramienia Fundacji Katarzyny Kozyry (Marne szanse na awanse. Raport z badania na temat obecności kobiet na uczelniach artystycznych w Polsce, 2015). Nieco wcześniej temat obecności kobiet na takich uczelniach podjęła Anka Leśniak w pracy Zarejestrowane (2011), a przedtem Anna Okrasko – w realizacji Malarki – żony dla malarzy (2003) i Mój profesor maluje w paski a ja w groszki, bo to jest bardziej dziewczęce (2004).

Czy taka proporcja liczby kobiet studiujących do zatrudnionych na uczelni nadal się utrzymuje? Jeśli tak, to jakie są jej źródła? Dlaczego np. studentki często – jak wynika z raportu Marne szanse na awanse… – przychodzą na uczelnię pełne wiary we własne siły, a kończą ją wiary tej pozbawione? Czy sytuacja zdołała się przynajmniej trochę zmienić na lepsze? Dlaczego kobiety, które pracują na uczelniach, często nie wspierają kobiet studiujących?

Na te i podobne tematy będziemy dyskutować w trakcie I spotkania Seminarium Feministycznego. Serdecznie zapraszamy. Wstęp wolny.

Program seminarium:

Kobiety na akademii” 12.00-15.00
12.00 Iwona Demko „Pierwsza studentka ASP w Krakowie”

13.00 Zofia Nierodzińska „Gdzie jest akademia? Instytucja krytyczna i science fiction, w stronę Wirtualnego Feministycznego Uniwersytetu”

14.00 Zuzanna Janin “Kobiety na Akademii i język kariery. >Nie ma takiego miasta Londyn. Jest Londek / Lądek<”

Moderatorka: Magdalena Ujma


Seminarium Feministyczne to grupa dyskusyjna utworzona z inicjatywy Agaty Jakubowskiej, Anki Leśniak, Agnieszki Rayzacher i Magdy Ujmy. Powstała z chęci stworzenia miejsca cyklicznych spotkań, podczas których wybrane zagadnienia sztuki i kultury wizualnej będą badane pod kątem interpretacji feministycznych. Impulsem do powstania grupy była też potrzeba stworzenia obiegu informacji na temat inicjatyw związanych z feminizmem i sztuką oraz wspierania tych inicjatyw poprzez dyskusję na ich temat.
Interesują nas prace teoretyczne i artystyczne, które powstają obecnie i znajdują się w różnym stadium zaawansowania. W obrębie naszych zainteresowań znajdują się zagadnienia z historii sztuki nowoczesnej i współczesnej, ale także z bieżącej praktyki artystycznej, kuratorskiej i krytycznej.

 

https://www.facebook.com/events/1979718605576805/permalink/1982368875311778/

28071093_1992297797705216_5123371126956935948_o-2.jpg

10.02 > II seminarium feministyczne KRYTYKA WOBEC ARTYSTEK > zdjęcie pamiątkowe > fot Anka Leśniak > z Zuzanna Janin, Agnieszka Rayzacher, Ewelina Jarosz, Krystyna Piotrowska, Nie Zofia,Magda Ujma, Agata Jakubowska, Iwona Demko, Iwona Teodorczuk-Możdżyńska, Paweł Możdżyński, Małgorzata Borek, Agata Zbylut, Ewa Pasternak-Kapera, Małgorzata Widomska, Lula Kosmynka i Ewa Bloom Kwiatkowska…….poczucie powiązania w: lokal_30.

 

 

 

“W macicy utopii”, czytanie performatywne z mięsa awangardy / Łodź / Galeria W Y / Dom Mody Limanka / 30.11 godz. 18

Standard

 

Galeria WY i Dom Mody Limanka mają zaszczyt zaprosić na wieczór andrzejkowy  “W macicy utopii”

Program: 

18:00 “W stronę Wirtualnego Feministycznego Uniwersytetu”, czytanie performatywne, Galeria WY, Piotrkowska 31
20:30 tekstylne zabawy andrzejkowe, Dom Mody Limanka, Stefana Jaracza 36A/8


Połączone obchody Andrzejek i 100-lecia Awangardy będą okazją, aby potraktować tradycyjne andrzejkowe wróżby, przepowiednie i zaklęcia jako pretekst do ćwiczeń z utopii, wymyślania przyszłości opartych na przeczuciach innych światów, których rąbki wystają zza znanych, skrojonych na miarę teraźniejszości, horyzontów. Tego wieczoru zostanie uruchomiona energia przemiany wprowadzająca w wymiar rzeczywistości, w którym mogłaby zaistnieć przepowiadana od wieków QUEERTOPIA XxD 

24210195_10208014092070643_3382807089461595617_o

I

“W stronę Wirtualnego Feministycznego Uniwersytetu” jest futurystyczną wizją instytucji science fiction. Główna bohaterka: Sofia, podejmuje studia na Wydziale Postępu Wstecznego i Fotosyntezy na Wirtualnym Uniwersytecie Feministycznym. Przechodzi przez kolejne stadia rozwoju i etapy wtajemniczenia, które prowadzą do ostatecznej przemiany w femo energeticus.

Scenario: Sofi da East
Sofi: Coco Kate
Profesoressa: Ewa Bloom-Kwiatkowska
Madonna Higway: Halina Leks
Pani Piękne Jelito: Kacper Szalecki
Chorus: Sasa Lubińska
Dźwięk: WY (Łukasz Broda, Joanna Szumacher)
Szwaczura: Tomasz Armada
Aranżmął: Dom Mody Limanka
Kuracja: Tomek Pawłowski

II

Po przyśpieszonym kursie postępu wstecznego z WFU zapraszamy na tekstylne zabawy andrzejkowe do Domu Mody Limanka, gdzie psychonalityczno-modowe wizje przyszłości przybliżą trendwyrocznie Hanka Podraza i Dominika CIemięga (lajtowylajt).

Hasło: macica
BYOB

IMG_8527

_______________________________

In The Womb of Utopia
11/30/2017
6 pm
Gallery WY
WY Gallery and Limanka Fashion House have the pleasure to invite you to the special „Andrzejki“ prophecy evening in the very womb of utopia .

Program:

18:00 “Towards The Virtual Feminist University”, performative reading, WY Gallery, Piotrkowska 31
20:30 Prophecy fun, Fashion House Limanka, Stefana Jaracz 36A / 8

The combined celebrations of Andrzejki and the 100-year-old Avantgarde will be an opportunity to treat traditional divinations, prophecies and spells as a pretext for utopian exercises, to invent the future based on the premonitions of other worlds, which hems protrude beyond the known horizons, fitted to the size of reality. In this evening, the energy of change will be introduced into the dimension of reality in which the queertopia predicted for centuries could come.

————-

“Towards The Virtual Feminist University” is a futuristic vision of a science fiction institution. The main character: Sofia starts her studies at the Department of the Backwards Progress and Fotosynthesis at the Virtual Feminist University. S_he/it goes through the stages of development and the stages of initiation that lead to the ultimate transformation into femo energeticus.

Scenario: Sofi da East
Performance: Ewa Bloom-Kwiatkowska, Coco Kate, Halina Leks, Sasa Lubinska, Kacper Szalecki
Sound: WY (Łukasz Broda, Joanna Szumacher)
Costiume: Tomasz Armada
Set design: Limanka Fashion House
Curatio: Tomek Pawłowski

 

https://www.facebook.com/events/174094826514717/?active_tab=about

 

24254845_10208014090630607_6841854547477802558_o

 

Aukcja! Sztuka dla Puszczy / 20.10 / 18:30

Standard

zaproszeni dl z logo 20.09 (1)_Seite_1

 

W dniach 13 – 20 października 2017 modernizm wróci do korzeni, a arsenał Galerii Miejskiej wypełni się sztuką miasta dla puszczy. W tych dniach kolektyw Busz zaprasza na salon zależnych od wody, światła i tlenu, na wystawę prac artystycznych, które zostały przekazane w konkretnym celu — aby bronić drzew przed wycinką. Tygodniowa wystawa zwieńczona zostanie aukcją — 20 października o godzinie 18.30, z której całkowity dochód przeznaczony zostanie na wsparcie Obozu dla Puszczy pod Białowieżą.

Od kilku miesięcy jesteśmy świadkami brutalnej akcji wycinania drzew objętych międzynarodową ochroną, rozjeżdżania leśnej ściółki, która jest środowiskiem życia dla ponad 5000 gatunków grzybów, śluzowców, porostów, chrząszczy, mrówek i bakterii. Obserwujemy, jak to, co jeszcze niedawno uznawane było za nietykalne, ginie pod obojętnymi na bogactwo fauny i flory kołami harwestera. Jako instytucja miejska nie chcemy dłużej pozostawać bierni, dlatego włączamy się w protest wraz z kolektywem Busz, wykorzystując to, na czym znamy się najlepiej — organizując wystawę i aukcję.

Dochodami z aukcji pragniemy wesprzeć tych i te, którzy(re) zdecydowali(ły) się pozostać w puszczy na dłużej, aby chronić ją wtedy, kiedy przepisy zawodzą.

Udział biorą: Gosia Bartosik, Anna Baumgart, Weronika Bet, Natalia Brandt, Sofi da East, Stefan Ficner, Adam Gołębiewski, Vanessa Gravenor, Barbara Gryka, Izabella Gustowska, Sonja Hornung, Jakub Jasiukiewicz, Kika Jonsson, Piotr C. Kowalski, Jarosław Kozłowski, Ewa Kubiak, Jacek Kusz, Diana Lelonek, Olga Lewicka, Piotr Macha, Jakub Matuszczak, Paweł Matyszewski, Anita Mikas, Dawid Misiorny, Noriaki, Marcin Nowak, Justyna Olszewska, Richard Pettifer, Mikołaj Tkacz, Ola Winnicka, Karolina Wojciechowska, Zuzanna Ziółkowska/Hercberg, Rafał Żarski

fot. Diana Lelonek

projekt zaproszenia: Maria Dutkiewicz

 

SAMSUNG CAMERA PICTURESIMG_8211foto groundfloor gallery

Municipal Gallery Arsenal and Collective Bush announce: Action! Auction!
Auction for the Bialowieza Primeval Forest.

On 13-20th of October modernism will return to its roots, and the arsenal of the Municipal Gallery will fill itself with the art from the city to the wilderness. These days we invite you to a water-, light- and oxygen-dependent salon, for an exhibition of artworks that has been delivered for a specific purpose — to protect the trees from being cut down. Weeklyexhibition will be accomplished with an auction on 20th of October at 6 pm — from which total income will be allocated to support the camp in the Białowieża Primeval Forest.

Sytuowanie utopii, w stronę Wirtualnego Feministycznego Uniwersytetu / Audio-visual performance / Kongres Kobiet 2017 / Poznań

Standard

W korytarzu Międzynarodowych Targów Poznańskich; mój performance dźwiękowy pomiędzy Panią prezentującą niezwykłe walory poduszki termicznej i Agatą mówiącą o Zuzannie Ginczance. Wśród publiczności pięć koleżanek artystek. Jetem lekko zirytowana, bo dźwięk się j…bie i głowa boli po wczorajszym wernisażu. Zaczynam. Wokół mnie szklane ściany, w których swój habitat odnalazły eukariotyczne formy roślinne, woda spływa do nich skomplikowanym systemem strug. Nade mną pojawia się i znika neonowy napis… Jakaś pani łapie mnie za rękę, mówi, że jest za głośno, ona nie wie co ja tu w ogóle robię, bo nie ma mnie w programie. Staram się ją ignorować, bo performuję i aktualnie przybieram postać ameby. Zachowuję spokój. Podgłaśniam. Pani jest zdenerwowana i krzyczy. Robię dalej to co mam zaplanowane. Rozpływam się do reszty w strukturze merysystemów bocznych. Podchodzi Zuza i coś tam tej Pani tłumaczy. Podgłaśniam. Nie dochodzi do bójki na Kongresie. Staję się femo energeticus, dziękuję i odchodzę.

_DSC6232

fot. Iwona Demko

Polish, hooligans, artivists; does the national feminist art exists? / Discussion at the Arsenal Municipal Gallery in Poznan / 27.09.17

Standard

Prowadzenie spotkania: Zofia nierodzińska, Karolina Sikorska

udział biorą: COVEN BERLIN, Dziewczyństwo, Natalia Sielewicz, Stach Szabłowski

Punktem wyjścia do dyskusji jest trwająca w Galerii Miejskiej Arsenał wystawa “Polki, patriotki, rebeliantki”, reflektująca nad kondycją współczesnych Polek. Jakie narracje o współczesnych Polkach tworzą artystki i artyści? Jak opowieści te są konstruowane? Na ile mogą odnaleźć się w nich Polki z różnym doświadczeniem społeczno-kulturowym, kogo te opowieści dotyczą, a kogo wykluczają? Jakimi symbolami w tym kontekście operują artystki? Czy możliwe są opowieści alternatywne? Jak je budować?

Conception and organisation: Zofia nieodzińska, Karolina Sikorska

COVEN BERLIN, Girlhood (Dziewczyństwo), Natalia Sielewicz, Stach Szabłowski

The exhibition “Poles, patriots, rebels” reflecting on the condition of contemporary Polish women is the starting point for the discussion. What narratives about contemporary Polish women are created by the artists? How are these stories constructed? How many Poles with different socio-cultural backgrounds can identify with them, and who do they excluded? What are the symbols used by artists in this context? Do alternative stories exist? How to build them?

IMG_1617

fot. Paulina Gwizdek

https://www.facebook.com/events/1421186691269207/

 

wnioski po środowym spotkaniu: naród to zdecydowanie za mało, żeby nas objąć, kanapa, na której siedzieliśmy zbyt miękka, wspólnota nie musi opierać się na czerwono-białym języku, głosy publiczności ważne i mądre, a instytucja musi robić dla nich miejsce. Dziękuję za Waszą obecność.

conclusions after the Wednesday meeting: the nation is definitely not enough to cover us, the sofa on which we sat too soft, the community does not have to rely on red-white language, the audience’s voices important and wise, and the institution must do place for them. Thank you for your presence.

21272977_10207549898306089_4170079612600747055_ohttps://www.facebook.com/events/1738919412798918/

During the exhibition on contemporary Polish Feminism and the current struggle for abortion rights “Polish, Patriots, Rebels”.

Curator: Iza Kowlaczyk

Participants:
Chór Czarownic/Witches Choir, Iwona Demko, Monika Drożyńska, Marta Frej, Irenka Kalicka, Kolaborantki, Kolektyw Złote Rączki, Zofia Kuligowska, Dawid Marszewski, Karolina Mełnicka, Ewa Partum, Liliana Piskorska, Jadwiga Sawicka, Ewa Świdzińska, Agata Zbylut

Fotoplastikon: Mateusz Budzisz, Barbara Sinica, Radosław Sto

Kolaborantki

“Sytuowanie utopii / Situating utopia”, wystawa w poznańskiej galerii SKALA, marzec 2017, jako część mojego doktoratu / as a part of my Ph.D

Standard

Skala 1:1

Sytuowanie utopii – w stronę wirtualnego uniwersytetu feministycznego

:SKALA, 3.03 – 17.03.2017

Święty Marcin 49a, Poznań

Zofia nierodzińska w prezentowanej w galerii :SKALA sytuacji przenosi ciężar gatunkowy pracy artystycznej z funkcji interpretacji rzeczywistości na jej aktywne kształtowanie, z jej wymiaru indywidualistycznego na zbiorowy. Publiczność staje się w tej konstelacji nie tyle odbiorcą, ile użytkownikiem_czką sztuki  jako przestrzeni wspólnej, a galeria z miejsca realizacji wystaw przeistacza się w przestrzeń spotkania. Sytuowanie utopii jest wyrazem fuzji dwóch konwencji: sztuki jako impulsu zmiany społecznej i eskapizmu łączonego z jej autonomią. Przestrzeń galerii jako miejsce, w którym wiedza jest jednocześnie produkowana i dystrybuowana, ulega transformacji podczas każdego materializującego się w niej wydarzenia. Zaproszenie przez nierodzińską do udziału w przedsięwzięciu innych artystów_ek i aktywistów_ek przywodzi na myśl założenia sztuki relacyjnej Nicolasa Bourriaud, z tą różnicą, że mikrokosmos świata sztuki nie jest tu jedynym punktem odniesienia. Sztuka traktowana jest tu jako narzędzie, którego zastosowanie najlepiej sprawdza się poza biało otynkowanymi ścianami galerii. Ta ostatnia spełnia tu raczej funkcję tymczasowej bezpieczniejszej przestrzeni, która umożliwia artykulację tematów poruszających się na granicy legalności. Inaczej niż white cube jest miejscem świadomym swojej polityczności, zdającym sobie sprawę ze swojego konkretnego usytuowania.

Na projekt nierodzińskiej warto zatem spojrzeć jak na serię prowokujących do myślenia sytuacji złożonych z wydarzeń performatywnych, spotkań oraz prezentacji filmu i słuchowiska.

Marek Wasilewski

3.03.2017 (piątek), g. 19

SŁUCHOWISKO SOFI DA EAST, Sytuowanie utopii, w stronę Wirtualnego Feministycznego Uniwersytetu

4.03.2017 (sobota), g. 19

KULTURA RE_PRODUKCJI

Pokaz filmu Sarah Diehl Abortion Democracy (z napisami w j. polskim).

Spotkanie z Sarah Diehl i Natalią Broniarczyk. Uczestniczki rozmowy porównają obowiązujące w Niemczech i w Polsce prawo reprodukcyjne oraz przedstawią alternatywne infrastruktury wsparcia dla kobiet na przykładzie Cioci Basi (oddolnej organizacji wspomagającej osoby z krajów, w których aborcja jest nielegalna, udzielającej pomocy w przeprowadzeniu zabiegu w Berlinie) oraz Aborcyjnego Dream Team on Tour w Polsce.

5.03.2017 (niedziela), g. 19

CZY AKADEMIA MA PŁEĆ? – rozmowy wokół cielesności nauki i sztuki z udziałem Sandry Frydrysiak, Izy Kowalczyk, Andrzeja Marca oraz Karoliny Sikorskiej.

6.03.2017 (poniedziałek), g. 19

OD ESKAPIZMU DO ARTYWIZMU

Performance Wahshi Kuhi, czyli działanie jako narzędzie oporu.

Spotkanie z udziałem Mariny Naprushkiny inicjatorki projektu-instytucji Neue Nachbarschaft // Moabit oraz Agnieszki Różyńskiej kuratorki cyklicznego wydarzenia „Sąsiedztwo — granice bliskości”.

Fot: Tomasz Koszewnik (dzięki uprzejmości Galerii SKALA)

1_DSC3729_2048_sRGB3_DSC3743_2048_sRGB5_DSC3749_2048_sRGB9_DSC3765_2048_sRGB10_DSC3767_2048_sRGB11_DSC3773_2048_sRGB22_DSC3768_2048_sRGB23_DSC3770_2048_sRGB24_DSC3810_2048_sRGB26_DSC3791_2048_sRGB27_DSC3802_2048_sRGB29_DSC3784_2048_sRGB30_DSC3813_2048_sRGB31_DSC3827_2048_sRGB32_DSC3837_2048_sRGB37_DSC3845_2048_sRGB39_DSC3840_2048_sRGB